۱۳۹۵ تیر ۱۰, پنجشنبه

واقعن از اسب افتادم. و کسی نبود که نجاتم دهد. گفتم هاه پس زیر پای سم ستوران چنین است. و اسب‌ها می‌گذشتند. رهاتر از آن‌که اشکی مانع راه‌شان شود.
پس چگونه انتقام خواهم کشید؟ از که انتقام خواهم گرفت؟ از همگان، حتا خویشتن خویش. به بی‌رحمانه‌ترین روش.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر